Pirita to dzielnica Tallinna we wschodniej części miasta.

Pirita – dzielnicę stolicy Estonii tworzą liczne parki i ścieżki rowerowe. Jest tu też plaża, przystań jachtowa i dużo terenów zielonych. Ponad koronami drzew góruje najwyższa budowla Tallinna – wieża telewizyjna mierząca 314 m wysokości.

Klasztor Św. Brygidy w Tallinnie

W drodze na plażę w Tallinnie znajdziemy klejnot a mianowicie ruiny średniowiecznego klasztoru Pirita. Klasztor poświęcony św. Brygidzie funkcjonował od wczesnych lat XV i był największym klasztorem w Inflantach.

Klasztor poświęcony św. Brygidzie miał ściśle określone reguły funkcjonowania. Obszerna hala zbudowana na planie prostokąta o wymiarach 24 × 56 m utrzymywała trójkątną fasadę świątyni o wysokości 35 m. W kościele było 13 kaplic nazwanych imionami apostołów oraz kilka ołtarzy pomocniczych. Po obu stronach kościoła wzniesiono dwie części konwentu: wschodnia – przeznaczona dla kobiet oraz zachodnia: przeznaczona dla mężczyzn. Zgodnie z regułą Św. Brygidy mury klasztorne mogło zamieszkiwać nie więcej niż 85 członków: 60 sióstr i 25 braci (w tym 13 kapłanów, 4 diakonów i 8 braci świeckich). W trakcie wspólnych mszy zakonnice i mnisi nie widzieli się, siostry przebywały na galerii a bracia na dole kościoła. Rozmowy między kobietami a mężczyznami były dozwolone tylko w specjalnych pokojach zwanych salonami, które przedzielone były ścianą z małymi otworami.

Upadek klasztoru rozpoczął się w 1525 roku. Niszczyły go  najazdy szwedzkie i rosyjskie, a w 1577 roku Kościół Św. Brygidy został zaatakowany przez wojska rosyjskiego cara Iwana IV Groźnego. Do teraz klasztor nie został w pełni odrestaurowany. Zachowały się fasada, piwnice oraz cmentarz mnichów i mniszek.

W czasach świetności był przeznaczony dla pielgrzymów z całego świata. Kościół ten był dostępny dla wszystkich. Odprawiano tutaj msze świąteczne w 3 językach:  w niemieckim, estońskim i szwedzkim. Klasztorem obecnie opiekują się zakonnice mieszkające w pobliżu. Ruiny oraz cmentarz klasztoru Pirita w Tallinie są dostępne teraz też dla wszystkich (za drobną opłatą).

Artykuł Tallinn: plaża Pirita i klasztor Św. Brygidy pochodzi z serwisu Podróże ze wschodem..

1. Kościół św. Piotra – najciekawszy punkt widokowy Rygi.

Pierwsze wzmianki o Kościele św. Piotra odnotowano w kronikach już w 1209 roku. Współcześnie jest dużą atrakcją turystyczną, ze względu na wieżę z punktem bardzo ciekawym punktem widokowym na Rygę. W/g wikipedii Kościół św. Piotra jest najwyżej położonym punktem widokowym w krajach nadbałtyckich.

W 1997 r. kościół Św. Piotra został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Poniżej kilka kadrów z surowego wnętrza bazyliki.

2. Wieżowiec Akademii Nauk Łotwy.

Wieżowiec Akademii Nauk Łotwy jest jednym z budynków zaprojektowanych na wzór Siedmiu Sióstr Stalina. Obiekt w klimacie socjalistycznym jest nieco mniejszy od naszego Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Z tarasu 21- piętrowego wieżowca można podziwiać Rygę z zupełnie innej perspektywy.

3.Łotewskie Narodowe Muzeum Sztuki i taras na dachu z widokiem na stolicę Łotwy.

W ostatnim dniu mojego pobytu w Rydze odwiedziłam Łotewskie Narodowe Muzeum Sztuki. Dostępne tam wystawy obejmują bogatą kolekcję łotewskiej sztuki od połowy XVIII wieku do czasów współczesnych. Muzeum w swoich zbiorach posiada też dzieła twórców rosyjskich oraz twórców z innych państw nadbałtyckich. Całkiem przypadkiem odkryłam tam na dachu bardzo ciekawy punkt widokowy!

4. Wieża widokowa w Jurmala.

Polecam serdecznie wyjazd około 10 km na zachód od Rygi nad Morze Bałtyckie do kurortu Jurmała. Tam w Dzintari Forest Park znajduje się drewniana, ażurowa wieża widokowa. Więcej w tym wpisie.

Powyższe zapiski są wspomnieniami podróży odbytej w dniach: 12-15.05.2019 r.

Artykuł RYGA – punkty widokowe czyli stolica Łotwy z lotu ptaka… pochodzi z serwisu Podróże ze wschodem..

Jurmała jest drugim największym miastem na Łotwie usytuowanym ok.10 km za zachód od Rygi nad Morzem Bałtyckim, pomiędzy zatoką Ryską a rzeką Lelupą. Jurmała to niewątpliwie perła Łotwy z kilometrami plaży z białym, drobnym piaskiem. Świeżość morza oraz bryza ozonu zachęca do długich spacerów nad brzegiem wody. Przez wiele metrów od brzegu jest bardzo płytko, szczególnie miejsce to jest polecane rodzicom z małymi dziećmi.

Ze stolicy Łotwy można do Jurmała dojechać bardzo wygodnym pociągiem. Podróż ta zajmuje około 30 min. Nie ma problemu, że w pociągu nie ma toalet, trasa jest bardzo krótka. Na dworcu otrzymamy bilet z wyszczególnionymi stacjami. Kolejne stacje na tej trasie to: Lielupe, Bulduri, Dzintari, Majori, Dubulti, Jaundubulti, Pumpuri, Melluži, Asari, Vaivari, Kauguri, Sloka, Jaunķemeri i Ķemeri. Ja wysiadłam na stacji Dubulti a wsiadłam w drodze powrotnej na stacji Dzintari.

Jurmała to kurort składający się z kilku małych osiedli.

Tuż za wydmami znajdziemy piękne osiedla z drewnianą architekturą z akcentami piernikowymi. Znajdziemy tutaj także nowoczesne osiedla z współczesnymi budynkami. Wszystko wtapia się wspaniale w tutejszy krajobraz.

Piaszczysta plaża ciągnie się kilometrami..

Jest tu bardzo czysto i o dziwo nogi nie zapadają się w piasku.
Przepięknie, aż nie chce się wracać!!!!

Idę brzegiem morza do Dzintari…

Znajduje się tutaj Dzintari Forest Park. Jest to kompleks służący aktywnej formie wypoczynku. Mamy tutaj park linowy, boiska do gry czy skate park. Prawdziwą atrakcję dla mnie stanowiła wieża widokowa sięgająca ponad koronę drzew. Drewniana, ażurowa wieża wygląda bardzo ładnie.

Artykuł Jurmała najpiękniejsza plaża na Łotwie. pochodzi z serwisu Podróże ze wschodem..

Odessa (ukr. Одеса, Odesa, ros. Одесса, Odiessa to miasto położone nad Morzem Czarnym. Jest trzecim co do wielkości miastem Ukrainy zaraz po Kijowie i Charkowie . Jest to piękne miasto nadmorskie z pięknymi plażami i ciepłym morzem. Średnia temperatura w lipcu i sierpniu wynosi 28 stopni, a liczba dni słonecznych w roku to około 300. Tak było i w moim przypadku, swoją podróż do Odessy odbyłam w grudniu i o dziwo też cieszyłam się ciepłą i słoneczną pogodą. Wg. wikipedia.org Odessa znajduje się na pograniczu strefy klimatu subtropikalnego oraz klimatu kontynentalnego wilgotnego. Charakteryzuje się tym, że zimy tutaj są delikatne, wiosna jest długa a lato i jesień jest długa i ciepła. Średnia temperatura zimą sięga +1.3°C, a latem +25.7°C . Z kolei temperatura wody w Morzu Czarnym w sierpniu wynosi około +23 °C. Liczne plaże w Odessie zachęcają do odpoczynku.

Plażowanie w Odessie

Najpopularniejsze kolejno plaże w Odessie noszą nazwy: „Plaża Lanżeron” (Пляж Ланжерон), Plaża Otrada (Пляж Відрада), „Plaża Delfin” (Пляж Дельфин), „Plaża Caleton”, (Пляж Калетон), „Plaża Nudystów” (Нудистський Пляж), „Plaża Arkadia” (Пляж Аркадія) i potem zaczyna się 16-cie „Stacji Wielkiej Fontanny” (Большой Фонтан). Byłam na 3 z tych plaż, postaram się przybliżyć po kolei ich charakter.

Plaża Lanżeron

Jest to najbliżej położona plaża w Odessie w centrum miasta, do której można dojść pieszo. I ja też tak zrobiłam…Idąc bulwarami nadmorskimi w kierunku Parku Tarasa Szewczenki można odpocząć wśród drzew i alejek. Można tu spotkać wiewiórkę. Białka! Białka! – tak wołały dzieci w parku na widok zwierzęcia. Park mi. Szewczenki, dawniej Aleksandryjski, jest to największy park w mieście, założony jeszcze przez cara. Możemy podziwiać stąd widok na port i morze, pozostałości dawnych fortyfikacji. Szczególnie polecam całoroczny lunapark a szczególnie koło młyńskie (100 UAH) – oferujące ekstra widoki na okolicę!

Plaża Łanżeron nosi nazwę od Grafa Louisa Aleksandera André de Łanżeron, Francuza, jednego z pierwszych odeskich prezydentów miasta. Tuż przed śmiercią Łanżeron zapisał swoją działkę miastu, pod warunkiem zagospodarowania pierwszej miejskiej publicznej plaży. Jeszcze jakiś czas mieszkańcy Odessy nazywali to miejsca „dacza Łanżerona”. Na plaży mieści się słynne delfinarium „NEMO” oferujące całoroczne pokazy.

Plaża Otrada

Na tą plaże można wjechać koleją linową przy Francuskim Bulwarze 17A (Французский Бульвар 17A), która została wybudowana w 1971 roku. Przejazd odbywa się w żelaznych, otwartych i kolorowo pomalowanych wagonikach. Niestety nie udało mi się przejechać tym cudem. Będąc kolejny raz w Odessie na pewno nie odmówię sobie tej przyjemności.  Z atrakcji na tej plaży trzeba wyróżnić duży żółty kamień, koło którego mieszkańcy Odessy kochają wyznaczać spotkania a turyści – fotografować się

Plaża Arcadia

Jest to najhałaśliwsza plaża miasta, centrum uzdrowiskowego życia i nocnych rozrywek w Odessie. W słonecznym świetle Arkadia zamienia się prestiżowy kurort z nowoczesnymi klubami oraz atrakcjami dla dzieci i dorosłych. Z kolei nocą w nocnych klubach kipi życie na całego. Przy centralnej alei Arkadii znajduje się jeden z odesskich aquaparków – „Hawaii”. Dojechałam tutaj z plaży Otrada tramwajem nr 5. Czas przejazdu około godziny.

Zapiski są wspomnieniami podróży odbytej

w dniach: 14-18.12.2019 r.

Artykuł Plaże w Odessie nad Morzem Czarnym. pochodzi z serwisu Podróże ze wschodem..

Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu;
Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi:
Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi,
Omijam koralowe ostrowy burzanu.

 Już mrok zapada, nigdzie drogi, ni kurhanu;
Patrzę w niebo, gwiazd szukam, przewodniczek łodzi;
Tam zdala błyszczy obłok, tam jutrzenka wschodzi...
To błyszczy Dniestr, to weszła lampa Akermanu!

 Stójmy!... Jak cicho!... Słyszę ciągnące żórawie,
Którychby nie dościgły źrenice sokoła;
Słyszę, kędy się motyl kołysa na trawie,

 Kędy wąż ślizką piersią dotyka się zioła...
W takiej ciszy tak ucho natężam ciekawie,
Że słyszałbym głos z Litwy... Jedźmy, nikt nie woła!

 Stepy Akermańskie, A. Mickiewicz

Czytając słowa wieszcza i ja wybieram się w podróż do Białogrodu nad Dniestrem (ukr. Biłhorad Dnistrowski) zobaczyć Twierdzę Akerman. Jadę elektriczką z Odessy do oddalonego niecałe 80 km miasteczka, zamieszkiwanego przez 50 tyś ludności. Podróż ta zajmuje około 2,5 godziny. Bilet jest bardzo tani, kosztuje tylko 26 hrywien. Przez okna obserwuje domy położone w pobliżu trasy, nieuporządkowane przydomowe ogródki i podwórza, psy…. Psy ganiające samopas po polach, drogach. To całkiem normalne na Ukrainie a problem bezdomnych zwierząt często traktowanych przez ludzi w bardzo okrutny sposób jest tutaj zjawiskiem nagminnym. Brak środków publicznych, brak kontroli a także łamanie prawa są przyczyną ogromu tragedii psów i kotów na Ukrainie. Suniemy pomału dalej i dalej… Przez okno widzę piękne krajobrazy: unoszącą się lekko mgłę nad polami, pustkowia sięgające zenitu. W końcu pojawia się przede mną przepiękny błękit Morza Czarnego. A po po prawej stronie wagonu widzę zatokę. Jest tu cicho, spokojnie, błogo…Jedziemy dalej do Twierdzy Akerman.

Białogród nad Dniestrem to niewielkie miasto w południowej części Ukrainy. Położone na Nizinie Czarnomorskiej, nad Limanem Dniestru, około 18 km od ujścia do Morza Czarnego. Usytuowana nad brzegiem rzeki, imponująca Twierdza Akerman w czasach świetności posiadała 34 wieże a jej mury obronne miały długość około 2.5 km. W 1484 roku Białogród zostaje zdobyty przez wojska Tureckie, wówczas forteca otrzymuje nazwę jaką posługujemy się do dzisiaj czyli Akerman (nazwa oznacza Biała Twierdza). Akerman był wielokrotnie atakowany przez ukraińskich Kozaków, zdobyty i włączony w 1812 roku do Imperium Rosyjskiego ale ostatecznie po II wojnie światowej staje się częścią Ukrainy. Obecnie bastion ten to jeden z najlepiej zachowanych średniowiecznych zabytków na terenie Ukrainy.

Zapiski są wspomnieniami podróży odbytej
w dniach: 14-18.12.2019 r.

Artykuł Twierdza Akerman tropem wieszcza … pochodzi z serwisu Podróże ze wschodem..

Leżący niecałe 100 km od Przemyśla – Lwów jest chwalony za atmosferę, niepowtarzalny klimat oraz gościnność Ukraińców. Warto tam jechać chociażby na weekend, rozejrzeć się, „poszwendać” po zaułkach, uliczkach czy pasażach. Lwowskie ulice, pamiętające czasy cesarza Franciszka, romantycznie się wiją i doskonale się sprawdzą jako miejsce na „pierwszą randkę” ze Wschodem. Polecam kilkudniowy wyjazd bo Lwów ma bardzo dużo do zaoferowania.

Lwów porównywany jest do drugiego Krakowa …

Ukraińskie miasto, założone w XIII wieku przez króla Daniela Halickiego, nazwane imieniem syna Lwa przyciąga, zachwyca i kradnie serce – tak było dokładnie w moim przypadku. Często porównuje się go do „drugiego Krakowa”, jednak myślę iż Lwów jest jeszcze piękniejszy, niż polskie miasto królów. W wpisie tym przejdziemy się klimatycznymi uliczkami, zachwycimy starymi autami mijanymi podczas spaceru, a na koniec przysiądziemy w kilku oryginalnych miejscach posilając się czymś typowym dla regionu, czy czymś wykwintnym, czy też czymś zaskakującym.

Pierwszym punktem takiego spaceru jest oczywiście Stare Miasto wpisane od 1998 r. na światową listę dziedzictwa UNESCO. Większą część Starego Rynku wypełnia tutaj potężna bryła Ratusza, z której wieży podziwiać można przepiękną panoramę miasta. Warto pokonać przeszło 300 schodków podziwiając podczas tej wspinaczki działanie mechanizmu jednego z najstarszych na Ukrainie zegara. Ma on ponad 160 lat i został przywieziony z Wiednia.

Więcej zdjęć z wieży ratuszowej można zobaczyć w tym wpisie.

Klimatyczne miejsca warte odwiedzenia…

Tutaj na Starym Mieście możemy znaleźć mnóstwo restauracji i lokali o oryginalnym wystroju wnętrza. Trzeba podkreślić, że lwowianie mają genialny zmysł do tworzenia właśnie takich miejsc opartych na motywach związanych z historią i tożsamością swojego miasta. Wystrój i cała otoczka podczas pobytu w lokalach zapada w pamięć na bardzo długo. Mamy Kopalnię i Manufakturę Kawy, gdzie w podziemnej piwnicy stylizowanej na starą kopalnię napijemy się świeżo zmielonej i aromatycznej kawy. Mamy też Masoch Cafe, poświęcony postaci Leopolda von Sacher-Masocha, gdzie kelnerki delikatnie biczują gości ubrane w frywolne fartuszki. Jest Muzeum Słoniny, gdzie goście mogą podziwiać rzeźby z przysmaku Ukraińców czy też zajadać się pysznymi czekoladkami ze słoniną. Więcej o SALO pisałam tutaj. Jest też owiana tajemnicą najdroższa restauracja w Galicji, która swoją koncepcją przypomina ekskluzywne miejsce spotkań loży masońskiej. Bardzo dobrze zakonspirowana , gdyż nad wejściem nie ma żadnego szyldu, informacji – zupełnie nic! Są tylko zwyczajne drzwi, jak do jednego z lwowskich mieszkań….Ot, wejść czy nie wejść i co mnie tam spotka…?! A to już nie będę zdradzać, niech będzie zaskoczeniem!

We wspomnianej loży w jednym z pomieszczeń można zobaczyć zawieszone na ścianie auto – i to auto niech będzie dobrym nawiązaniem do umieszczonej w tytule motoryzacji. Spacerując uliczkami warto zwrócić uwagę na auta, którymi poruszają się lwowianie, znajdziemy tutaj perełki motoryzacyjne rodem z mrocznych czasów ZSRR. Poniżej przestawiam małą galerię cudowności, aut rzadkich i niespotykanych na naszych polskich drogach. Mamy tutaj Gaz 24, UAZ 452 czy poczciwą Ladę 2103. Jakie widzicie tutaj auta? Można wpisywać w komentarzach !!!

Chciałabym tutaj jeszcze nawiązać do bardzo ciekawego miejsca a mianowicie do Retro Garażu funkcjonującego w starej zajezdni tramwajowej przy ul. Sacharowa. Na temat tego muzeum natknęłam się niedawno na jednej z grup na portalu społecznościowym. Ekspozycję tworzą tutaj stare samochody motocykle i rowery. Na pewno tam zajrzę podczas kolejnej wizyty we Lwowie.

Powyższe zapiski są wspomnieniami podróży odbytej w dniach: 17-20.08.2019 r.

Artykuł O Lwowie z motoryzacją w tle… pochodzi z serwisu Podróże ze wschodem..

Projekt Opery Lwowskiej (pełna nazwa: Lwowskiego Narodowego Akademickiego Teatru Opery i Baletu im. Salomei Kruszelnickiej) zaprojektowany przez prof. Zygmunta Gorgolewskiego rozpoczęto wcielać w życie w czerwcu 1897 roku. Zbudowany gmach w zaledwie 3 lata zajmuje powierzchnię ponad 3000 m² a sama widownia mieści 1200 osób z dwoma reprezentacyjnymi lożami: carską oraz marszałkowską. Przy budowie zastosowano najnowocześniejsze wówczas rozwiązania technologiczne m.in. betonowe fundamenty, elektryczne oświetlenie, centralne ogrzewanie czy innowacyjną wentylację oraz odpowiednią liczbę wyjść ewakuacyjnych podnoszących bezpieczeństwo widzów w razie pożaru w budynku. Na inaugurację Opery Lwowskiej w dniu 4 października 1900 r. zostali zaproszeni osobistości ówczesnych czasów m.in: Ignacy Paderewski i Henryk Sienkiewicz czy Henryk Siemiradzki.

„W tym gmachu i z niego brzmieć będzie zawsze nasza droga mowa ojczysta na pożytek miasta, narodu i wiekopomną sławę polskiego imienia” – mówił w dniu otwarcia prezydent Lwowa Godzimir Małachowski

Kurtyna Siemiradzkiego

Publiczna prezentacja działa wybitnego malarza Henryka Siemiradzkiego nastąpiła kilka miesięcy po otwarciu gmachu. Malarzowi zarzucano, że nie napracował się nad przygotowaniem kurtyny dla Lwowa. Kutyna była powtórzeniem malunku wykonanym wcześniej na lnianym płótnie dla teatru w Krakowie.

Trudne czasy I i II wojny światowej.

Dla kurtyny wykonano specjalny futerał, w którym ukryto dzieło Siemiradzkiego podczas I i II wojny światowej. W trakcie wojen zniszczono wszystkie popiersia i medaliony polskich artystów zdobiące wnętrza i westybul Opery Lwowskiej. Uszkodzono też wiele detali zdobiących elewację. Na szczęście sama konstrukcja budynku Lwowskiej Opery nie została w poważny sposób naruszona.

Nastały nowe czasy i powrócił pomysł postawienia pomnika przed gmachem opery. W pierwotnych projektach miało być to popiersie Juliusza Słowackiego, ale ostatecznie w 1952 roku stanął witany przez tłumy… Lenin. Cztery lata później Lwowskiej Operze nadano imię Iwana Franki, a po upadku ZSRR Teatr Wielki w 2005 znów nazwano inaczej i nosi imię sopranistki Salomei Kruszelnickiej – aż do teraz. Odnowiono złocenia, w miejsca po zniszczonych pamiątkach po polskich twórcach postawiono popiersia wschodnich twórców. Jedynie popiersie A. Mickiewicza wróciło na swoje miejsce.

Opera we Lwowie jest miejscem, które warto odwiedzić. Zachwyca swoją bryłą oraz położeniem przy dawnych Wałach Hetmańskich. Jest na pewno najpiękniejszym z teatrów operowych wschodniej części Europy. Bilety kupiłam bez najmniejszych problemów on-line na oficjalnej stronie Opery Lwowskiej.

Czy wiecie, że okazały gmach Opery Lwowskiej stoi w miejscu, w którym niegdyś przepływała rzeka Pełtew. Koryto zostało poddane regulacji i całkowitym zasklepieniu pod budynkiem. Jeśli zwiedziliście górne sale gmachu to warto obejrzeć też piwnice. Mieści się tam restauracja Lewy Brzeg (inaczej Opera Underground), gdzie można zobaczyć pozostałości przepływającej kiedyś miastem rzeki Pełtwi. Podczas kolejnej wizyty we Lwowie na pewno tam zajrzę.

Powyższe zapiski są wspomnieniami podróży odbytej w dniach: 17-20.08.2019 r.

Artykuł Opera Lwowska.. Czy warto tam iść! pochodzi z serwisu Podróże ze wschodem..

Romantyczne włoskie podwórko…

A może będąc we Lwowie wybrać się w kilka miejsc, nietypowych, niebanalnych, ciekawych? No pewnie! Można na przykład poczuć się jak gdzieś w malowniczym zakątku we Włoszech. Na podwórzu domu №6, nazywanym potocznie włoskim podwórkiem można udać się na romantyczny spacer a także można usiąść przy stoliku i zjeść pizzę przy lampce wina. Ten pomnik okresu Odrodzenia zachwyca swoim urokiem a znajduje się on w kamienicy należącej do samego Jana III Sobieskiego. Na pewno warto wydać symboliczne 10 UAH, na bilet wstępu na patio.

Podwórko rodem z horroru??

A może poczuć się jak na planie horroru? Podwórko zaginionych zabawek zadziwia odwiedzających. Znajdziemy tam lalki bez kończyn, pluszaki brudne od błota, koniki na biegunach stojące pod murem kamienicy. Zdecydowanie to miejsce dziwne, tajemnicze takie trochę creepy. Sami zobaczcie

A może udać się do kopalni…kawy!?

Byliście już kiedyś w kopalni najprawdziwszej kawy? Po założeniu otrzymanego kasku można udać się do wnętrza Kopalni i Manufaktury Kawy, gdzie w podziemnej piwnicy stylizowanej na starą kopalnię napijemy się świeżo zmielonej i aromatycznej kawy. Kawy, która króluje tutaj we Lwowie, gdyż od 1683 roku za sprawą Jerzego Kulczyckiego – Lwów okrzyknięto kawową stolicą Ukrainy. Znajduje się tutaj także sklep z pamiątkami związanymi z napojem z ziaren. Jest to miejsce trochę bajkowe, trochę niezwykłe jednym słowem klimatyczne – przyciągające tłumy turystów, więc o wolny stolik tutaj bardzo trudno.

SALO – Muzeum Słoniny jedynym takim muzeum w Europie!

A może jednak skierujecie swoje kroki do muzeum i to nie byle jakiego! SALO – Muzeum Słoniny tutaj można osłupieć na widok eksponatów. Podobno jest to jedyna na całym świecie taka placówka- założona przez Borysa Bergera, urodzonego we Lwowie malarza. Znajdziemy tutaj różne dzieła takie jak: nos Mikołaja Gogola, usta Marylin Monroe, popiersie Franciszka Józefa. Jest też instalacja z bijącym sercem umiejscowiona w szklanej lodówce – a wszystko to ze słoniny!

Mieści się tu też restauracja serwująca przysmaki na bazie motywu słoninowego. W menu znajdziemy np. Sushi ze słoniną,deskę słoniny(marynowana, solona, wędzona,pikantna), słoninę jako dodatek w fantazyjnych kształtach czy na deser czekoladki ze słoniną.

Wszystkie powyżej opisane miejsca to na pewno ciekawe propozycje na zwiedzanie Lwowa na własną rękę. Warto też się wybrać na wycieczkę po dachach Lwowa. Pisałam już na ten temat tutaj

Powyższe zapiski są wspomnieniami podróży odbytej w dniach: 17-20.08.2019 r.

Artykuł Niebanalnie czyli ciekawe miejsca we Lwowie. pochodzi z serwisu Podróże ze wschodem..

Kalamaja – z est. dom Rybny jest jedną z poddzielnic Põhja-Tallinn stolicy Estonii. Znajduje się na północny zachód od centrum miasta, nad Zatoką Tallińską. Od XIV wieku zamieszkiwali tutaj głównie rybacy, szkutnicy i handlarze rybami, gdyż znajdował się tu główny port rybacki miasta Tallinn. Od 1870 roku nastąpił bardzo szybki rozwój tego obszaru, w wyniku czego zaczynają tutaj powstawać liczne fabryki i zakłady. Bezpośrednim bodźcem tego rozwoju jest niewątpliwie połączenie stolicy Estonii linią kolejową z rosyjskim Sankt Petersburgiem. Wówczas zaczynają się tutaj pojawiać charakterystyczne drewniane dwu lub trzypiętrowe bloki, przedzielone na środku kamienną klatką schodową. Są to mieszkania robotnicze, wybudowane na ówczesne potrzeby rozwijających się prężnie tutaj fabryk.

Dzisiejsza Kalamaja nie ma już nic wspólnego z dawną dzielnicą robotniczą. Teraz drewniane domy przyciągają artystów i ludzi młodych, którzy widzą w niej dzielnicę hipsterską, gdzie pofabryczne budynki służą teraz za klimatyczne restauracje – miejsca spotkań . Bezsprzecznie dzielnica ta też przyciąga turystów. Trzeba tutaj podkreślić, że Tallinn to nie tylko piękna starówka, ale też ciekawa dzielnica domków z drewna….Raczej nie zobaczycie tu tłumów, tak było podczas mojego pobytu w Kalamaja. Zobaczcie poniżej zdjęcia mojego autorstwa domków, które zachwycają pastelowymi kolorami, zdobieniami i werandami.

Po przeciwnej stronie miasta znajdziemy kolejną ciekawą dzielnicę a mianowicie Kadriorg z zespołem pałacowo-parkowym. Nie brakuje tutaj też charakterystycznych potężnych drewnianych bloków, jak i też niskich domków jednorodzinnych. Sam kompleks Kadriorg liczący około 70 h powierzchni zbudowany na polecenie cara Piotra I Wielkiego pełni obecnie funkcję siedziby prezydenta. Zarówno pałac, nowoczesne muzeum są dostępne dla odwiedzających. Turyści mogą też swobodnie spacerować wokół zabytku oraz po zadbanym parku.

Powyższe zapiski są wspomnieniami podróży odbytej w dniach: 12-15.05.2019 r.

Artykuł Kalamaja – dzielnica drewnianych domów. pochodzi z serwisu Podróże ze wschodem..

Jadąc do Lwowa szukałam informacji o różnych atrakcjach turystycznych i ciekawych miejscach. Częstym hasłem pojawiającym się była właśnie oferowana przez różnych pośredników „wycieczka dachami Lwowa”. Czas takiej wycieczki to około 2.5 h a koszt mniej więcej 250-300 UAH/osoba. Hmmmm….Czy naprawdę warto, zastanawiałam się?? Myślę, że nie… oczywiście można samemu sobie zorganizować taką przechadzkę, o dowolnej porze dnia, z dowolnego miejsca we Lwowie i to za darmo. W programie tych wycieczek jest wejście na kilka tarasów widokowych kawiarni czy restauracji. Poniżej przedstawię kilka propozycji, które są warte uwagi.

Przykładowe kawiarnie i restauracje oferujące tarasy widokowe …

Dom Legend (48, Staroievreiska St), niestety już niefunkcjonujący jak dawniej – otwarta była tylko kawiarnia z tarasem i słynnym trabantem. Zwróćcie uwagę na rejestrację samochodu umiejscowionego na dachu.

Partyfon (Soborna Square, 14) – kawiarnia ta znajduje się na ostatnim dachu kamienicy, w którym funkcjonuje centrum handlowe Roksolana i całodobowy supermarket Arsen. Można usiąść przy filiżance kawy i podziwiać widoki.

Kawiarnia w hotelu Dniestr (Yana Mateika St, 6) – na ostatnim piętrze hotelu można usiąść w kawiarni i patrzeć na wspaniałą panoramę centrum miasta z górującym nad nim Wysokim Zamkiem.

Restauracja w Hotelu Panorama (Svobody Ave, 45)– to luksusowa restauracja na siódmym piętrze hotelu z wysokimi oknami z których można podziwiać gmach Teatru Wielkiego.

Restauracja w hotelu Citadell Inn (Hrabovskoho Street, 11) -to kolejna luksusowa restauracja z widokiem na miasto. Oferuje bardzo dobre jedzenie europejskie, szkoda że bez miejscowych specjałów.

Równie pięknie równie piękne widoki na Lwów oferują Terrazza hotelu Saint Feder, Szkocka w hotelu Atlas Deluxe czy Valentino w hotelu Szwajcarskim.

Kościół Św. Elżbiety – kolejny dach Lwowa …

Oprócz kawiarni z widokami można poszukać kościołów, w których udostępniane są wieże dla turystów. Polecam tutaj Kościół Św. Elżbiety (Kropyvnyts’koho Square, 1). Budynek ten widać z wielu miejsc we Lwowie a z wieży roztacza się perfekcyjny widok. Koszt wejścia na wieżę tani – 20 UAH.

Wieża Ratusza we Lwowie też oferuje taras widokowy…

Kolejnym miejsce wartym uwagi jest wieża ratusza we Lwowie. Zaprojektowana w 1827 roku wysoka na 65 metrów wieża jest najwyższą wieżą ratusza na obszarze Ukrainy. Wejście na taras widokowy kosztuje 20 UAH a do pokonania jest ponad 300 schodów. Warto się zmęczyć, szczególnie że wchodzi tam i schodzi dużo turystów, ale widok rekompensuje trud bo jest cudowny.

Powyższe zapiski są wspomnieniami podróży odbytej w dniach: 17-20.08.2019 r.

Artykuł Wycieczka dachami Lwowa. pochodzi z serwisu Podróże ze wschodem..